Od 1. avgusta 1991. ili oko tog datuma do barem septembra 1993, Vojislav Šešelj, delujući pojedinačno ili u dogovoru s drugim poznatim i nepoznatim učesnicima udruženog zločinačkog poduhvata, planirao je, naredio, podsticao, počinio ili na drugi način pomagao i podržavao planiranje, pripremu ili izvršenje zatvaranja u nehumanim uslovima muslimanskih, hrvatskih i drugih nesrpskih civila na teritorijima koje su srpske vlasti nazivale "Srpska Autonomna Oblast (SAO) Krajina", "SAO Zapadna Slavonija" i "SAO Slavonija, Baranja i Zapadni Srem", ili kolektivno, "Republika Srpska Krajina" (RSK), kao i "Dubrovačka Republika", u opštinama Bosanski Šamac, Zvornik, na "širem području Sarajeva", (opštine Ilijaš, Vogošća, Novo Sarajevo, Ilidža i Rajlovac), te u opštinama Bijeljina, Mostar, Nevesinje i Brčko u Bosni i Hercegovini, kao i u delovima Vojvodine u Srbiji. Ovi progoni su počinjeni na političkoj, rasnoj i verskoj osnovi i uključivali su:
· Istrebljenje ili ubistvo mnogih hrvatskih, muslimanskih i drugih nesrpskih civila, uključujući žene, decu i starije osobe, u opštini Vukovar i selima Voćin, Hum, Bokane i Krasković u Hrvatskoj, u opštinama Bosanski Šamac, Zvornik, na "širem području Sarajeva", te u opštinama Bijeljina, Mostar i Nevesinje u Bosni i Hercegovini;
· Dugotrajno i rutinsko zatvaranje i zatočenje hrvatskih, muslimanskih i drugih nesrpskih civila u zatočeničkim objektima u Hrvatskoj, i Bosni i Hercegovini, uključujući zarobljeničke logore u Vukovaru, u Voćinu i
okolini, te u Bosanskom Šamcu, Zvorniku, na "širem području Sarajeva", te u Bijeljini, Mostaru, Nevesinju i Brčkom u Bosni i Hercegovini;
· Uspostavljanje i održavanje nehumanih životnih uslova za hrvatske, muslimanske i druge nesrpske civile u pomenutim zatočeničkim objektima;
· Stalno mučenje, premlaćivanje i ubijanje zatočenih civila hrvatske, muslimanske i druge nesrpske nacionalnosti u zatočeničkim objektima;
· Dugotrajan i čest prisilni rad hrvatskih, muslimanskih i drugih nesrpskih civila zatočenih u pomenutim zatočeničkim objektima ili držanih u kućnom pritvoru u njihovim domovima u Vukovaru, Voćinu, Bosanskom Šamcu, Zvorniku, na "širem području Sarajeva", te u Bijeljini, Mostaru i Brčkom. Prisilni rad obuhvatao je kopanje grobova, utovarivanje municije za srpske snage, kopanje rovova, te druge vidove fizičkog rada na frontu;
· Seksualno zlostavljanje hrvatskih, muslimanskih i drugih nesrpskih civila od strane srpskih vojnika prilikom zarobljavanja i u zatočeničkim objektima;
· Uvođenje restriktivnih i diskriminacionih mera uperenih protiv hrvatskog, muslimanskog i drugog nerspskog civilnog stanovništva, uključujući osobe u Voćinu u Hrvatskoj i Bosanskom Šamcu, Zvorniku, na "širem području Sarajeva", te u Bijeljini, Mostaru i Nevesinju u Bosni i Hercegovini, ali i u delovima Vojvodine u Srbiji, kao što su ograničavanje slobode kretanja; uklanjanje sa položaja vlasti u lokalnim institucijama državne vlasti i u policiji; otpuštanje sa posla; uskraćivanje prava na zdravstvenu zaštitu i samovoljni pretresi kuća;
· Mučenje, premlaćivanje i pljačkanje hrvatskih, muslimanskih i drugih nesrpskih civila;
· Deportacija ili prisilno premeštanje desetina hiljada hrvatskih, muslimanskih i drugih nesrpskih civila sa gorenavedenih teritorija i iż delova Vojvodine u Srbiji;
· Namerno uništavanje domova i druge javne i privatne imovine, kulturnih ustanova, istorijskih spomenika i verskih objekata hrvatskog, muslimanskog i drugog nesrpskog civilnog stanovništva u opštini Vukovar
i u Voćinu u Hrvatskoj, te u opštinama Bosanski Šamac, Zvornik, na "širem području Sarajeva" i u opštinama Bijeljina, Mostar i Nevesinje u Bosni i Hercegovini;
· Direktno i javno omalovažavanje hrvatskog, muslimanskog i drugog nesrpskog stanovništva u Vukovaru, Zvorniku i Hrtkovcima putem govora mržnje, a na osnovu njihove nacionalne pripadnosti.
